شهريار به عنوان هنرمندي بزرگ، پيشتر و بيشتر از آنكه شاعر باشد، يك انسان اجتماعي است. انساني بزرگ زاده و محصول محيط فكري، فرهنگي و اجتماعي كه او را در دامان فرهنگ گستردهي خود پرورده و شخصيتي ادبي و اجتماعي به وي بخشيده است. شهريار كه در خانوادهاي اصلا روستايي ميانهحال زاده و پرورده شده و از پدر چيزي به ارث نبرده بود، وارث فرهنگ و ادب غني سرزمين خود (آثار گويندگان و نويسندگان پارسي، و اشعار و دواوين شعراي پيشين آذربايجان) بود و معارف عظيم اسلامي را به عنوان ميراث فرهنگي در اختيار داشت.
فرزند آقا سید اسماعیل موسوی معروف به حاج میر آقا خشکنابی در شهریور ماه 1285 هجری شمسی در چایکنار چشم به جهان گشود. دوره کودکی استاد در آغوش طبیعت و روستا سپری شد که منظومه حیدربابا مولود آن خاطراتست و در سال 1293 هجری شمسی جهت تحصیل اصول جدید به مدرسه متحده وارد گردید و در همین سال اولین شعر رسمی خود را سرود.
|شرح مطلب|

